ثبت شرکت، تازه شروع ماجراست. بسیاری از مدیران و صاحبان کسبوکار تصور میکنند تا زمانی که سودی در کار نباشد یا حسابها گردش بالایی نداشته باشند، خبری از مالیات نیست؛ اما ناآگاهی از تکالیف قانونی میتواند حتی یک شرکت تازهتأسیس یا غیرفعال را با جرایم سنگین و غیرقابلبخشش مواجه کند. مدیریت مالیاتی صرفاً پرداخت یک درصد مشخص از سود نیست، بلکه نیازمند تسلط بر زمانبندیها، بخشنامهها و رویههای اجرایی سازمان امور مالیاتی است.
در این راهنمای جامع مالیات شرکتها، پرونده مالیات اشخاص حقوقی را از زاویه دید یک مدیر مالی باز میکنیم. قرار است صفر تا صد مسیر را شفاف کنیم؛ از فرمول دقیق محاسبه مالیات و شرایط پذیرش هزینهها گرفته تا تقویم تکالیف دورهای، دلایل رد دفاتر قانونی و راهکارهای طلایی برای دفاع در زمان رسیدگی. اگر میخواهید حسابوکتاب شرکت را بینقص پیش ببرید و در تله جرایم مالیاتی نیفتید، این مقاله نقشه راه شما خواهد بود.
آیا ثبت شرکت مساوی با پرداخت مالیات است؟
بیایید همین ابتدا یک سوءتفاهم بزرگ را حل کنیم و آن این است که تشکیل پرونده مالیاتی بهتنهایی برای شما مالیات ایجاد نمیکند. بسیاری از صاحبان کسبوکار از ترس مالیات، تشکیل پرونده را به تعویق میاندازند. اما از نظر قانون (ماده 105 ق.م.م)، مالیات بردرآمد شرکتها بر اساس «سود ابرازی» یا «درآمد تشخیصدادهشده» محاسبه میشود، نه صرفاً نفس داشتن یک شماره ثبت.
با این حال، یک قانون طلایی وجود دارد، شما از روزی که شرکت را ثبت میکنید، شاید مالیات ندهید، اما «تکالیف مالیاتی» شما رسماً آغاز میشود. عدم انجام این تکالیف است که برای شما جریمه و مالیات برآوردی میتراشد، نه صرفاً ثبت شرکت!
3 تکلیف حیاتی و فوری پس از ثبت شرکت
به محض دریافت شناسه ملی، ثانیهشمار تکالیف مالیاتی شما آغاز میشود، مدیران هوشمند در همان ماههای اول این سه اقدام را انجام میدهند:
1. تشکیل پرونده مالیاتی (کد اقتصادی):
شما باید در سامانه سازمان امور مالیاتی (tax.gov.ir) ثبتنام کرده و گامهای تشکیل پرونده را تا مرحله نهایی (گام 4) تکمیل کنید. بدون این کار، عملاً هویت مالیاتی ندارید و هیچکدام از تکالیف بعدی را نمیتوانید انجام دهید.
2. پلمب دفاتر قانونی (پیشنیاز اجباری):
شما موظف هستید هر سال، پیش از شروع سال مالی جدید، دفاتر کل و روزنامه خود را پلمب کنید. حتی اگر شرکت شما هیچ فعالیتی ندارد و اصطلاحاً «غیرفعال» است، باز هم برای اثبات این عدم فعالیت به سازمان مالیاتی، نیاز به دفاتر پلمبشده و سفید دارید.
3. ثبتنام در نظام مالیات بر ارزش افزوده و سامانه مودیان:
اینجا دقیقاً همان نقطهای است که بسیاری دچار اشتباه میشوند.
در مورد ارزش افزوده: باید بررسی کنید که آیا کالا یا خدمات شما مشمول مالیات بر ارزش افزوده هست یا در لیست معافیتها قرار دارد.
در مورد سامانه مودیان: براساس قانون پایانههای فروشگاهی، اشخاص حقوقی مکلف به صدور صورتحساب الکترونیکی هستند؛ اما توجه کنید! برخلاف این باور غلط که «همه شرکتها بدون استثنا از روز ثبت باید صورتحساب الکترونیکی صادر کنند»، الزامات صدور صورتحساب با توجه به نوع فعالیت، بخشنامههای مرحلهای سازمان و معافیتهای خاص، دارای ظرایف و استثنائاتی است که باید حتماً توسط مشاور مالیاتی شما برای کسبوکارتان بررسی شود. با این حال، ثبتنام در کارپوشه سامانه مودیان برای تمامی اشخاص حقوقی الزامی است.
مالیات شرکتها چطور محاسبه میشود؟ (فرمول طلایی ماده 105)
یکی از ترسناکترین شایعاتی که بین مدیران تازهکار میچرخد این است که «سازمان امور مالیاتی روی گردش حساب یا سرمایه اولیه شرکت مالیات میبندد!» بیایید این گزاره اشتباه را همینجا تمام کنیم. طبق ماده 105 قانون مالیاتهای مستقیم، نرخ عمومی مالیات اشخاص حقوقی 25 درصد است؛ اما 25 درصد چه چیزی؟ 25 درصد «درآمد مشمول مالیات» (همان سود خالص مالیاتی).
سازمان امور مالیاتی کاری به میزان سرمایه ثبتشده یا حجم پولی که صرفاً بین حسابهای شرکت جابهجا شده ندارد (هرچند گردش حساب بانکی به تنهایی درآمد محسوب نمیشود، اما شما موظفید ماهیت تمام وجوه ورودی را با اسناد معتبر اثبات کنید). مالیات شما صرفاً از مابهالتفاوت درآمدهای واقعی و هزینههای قابلقبول شرکت به دست میآید. اما اینجا دقیقاً همان نقطهای است که بسیاری از شرکتها نقرهداغ میشوند، ماجرای هزینههای غیرقابل قبول.
هزینه قابلقبول مالیاتی
یکی از بزرگترین اشتباهات مدیران این است که فکر میکنند هر پولی که از حساب شرکت خارج و در نرمافزار حسابداری ثبت میشود، از نظر اداره مالیات هم هزینه محسوب میشود. اما ممیز مالیاتی فقط هزینههایی را میپذیرد که شرایط قانونی و اسنادی لازم را داشته باشند.
برای اینکه یک هزینه از سوی سازمان امور مالیاتی پذیرفته شود و به کاهش قانونی مالیات شما کمک کند، باید این معیارهای طلایی را داشته باشد:
- مستقیماً در ارتباط با فعالیت و کسبوکار شرکت باشد.
- واقعاً اتفاق افتاده و صرفاً روی کاغذ نباشد.
- متعارف و با حجم فعالیتهای شرکت متناسب باشد.
- دقیقاً مربوط به همان دوره مالی مورد رسیدگی باشد.
- اسناد، مدارک، صورتحساب یا قرارداد معتبر داشته باشد.
- بهدرستی در دفاتر قانونی شرکت ثبت شده باشد.
- پرداخت آن قابلاثبات باشد (در موارد لزوم، حتماً از طریق حساب بانکی خود شرکت پرداخت شده باشد).
نکته: هزینههایی مثل حقوق و دستمزد، حق بیمه سهم کارفرما، اجاره دفتر، حملونقل، تبلیغات، تعمیرات، استهلاک و حقالزحمه خدمات حرفهای (مثل مشاوره مالی و حقوقی)، در صورت رعایت شروط بالا، کاملاً مورد قبول سازمان خواهند بود.
چرا هزینههای شرکت رد میشوند؟
بسیاری از مدیران در پایان سال میگویند، «ما که امسال کلی خرج کردیم و سودی نمانده، پس چرا اینقدر مالیات بریدند؟» پاسخ در یک جمله خلاصه میشود، ممیز مالیاتی، هزینههای شما را نپذیرفته و آنها را به سودتان اضافه کرده است.
از نگاه سازمان امور مالیاتی، هر پولی که خرج میکنید «هزینه» نیست. برای اینکه یک هزینه موردقبول واقع شود و از درآمد شما کسر گردد، باید از یک فیلتر بسیار سختگیرانه عبور کند. طبق استانداردهای دقیق مالیاتی، هزینه شما فقط در صورتی پذیرفته میشود که دارای این 5 ویژگی حیاتی باشد:
1. مرتبط با فعالیت شرکت باشد: خرید لوازمخانگی برای منزل مدیرعامل، هزینه شرکت نیست!
2. مستند و دارای فاکتور معتبر باشد: هزینههای بدون فاکتور رسمی (و امروزه بدون ثبت در سامانه مودیان برای موارد مشمول) ارزش مالیاتی ندارند.
3. واقعی و متعارف باشد: هزینههای غیرمنطقی یا فاکتورسازیهای صوری بهسرعت شناسایی و رد میشوند.
4. مربوط به همان دوره مالی باشد: نمیتوانید هزینه سال قبل را در دفاتر امسال ثبت کنید تا سودتان کم شود.
5. ثبتشده و قابلاثبات باشد: هزینه باید بهدرستی در دفاتر قانونی (روزنامه و کل) ثبت شده و اسناد پرداخت آن (مثل فیش بانکی به نام طرف حساب) موجود باشد.
اگر هزینهای حتی یکی از این شروط را نداشته باشد، رد میشود؛ سود شما بالاتر میرود و مالیات بیشتری باید بپردازید.
مطالعه بیشتر: «حسابداری بانکی چیست؟ راهنمای جامع مفاهیم، سامانهها و اصطلاحات کاربردی»
چالش مهلت رسیدگی، آیا ممیز همیشه فقط یک سال فرصت دارد؟
احتمالاً شنیدهاید که «اگر یک سال از تحویل اظهارنامه بگذرد و مالیات را تشخیص ندهند، پرونده بسته میشود». این یک بیان بیش از حد ساده و خطرناک از قانون است! واقعیت این است که مهلت رسیدگی به پرونده مالیاتی به این سادگی نیست و به عوامل متعددی بستگی دارد.
ماده 156 (قاعده کلی): سازمان امور مالیاتی برای رسیدگی به اظهارنامه شما، یک سال از تاریخ انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه فرصت دارد تا برگ تشخیص را صادر کند و پس از آن 3 ماه برای ابلاغ زمان دارد. اما داستان به همینجا ختم نمیشود.
ماده 157: اگر اظهارنامه ندهید، یا درآمدی را کتمان کنید، مرور زمان مالیاتی 5 سال خواهد بود. یعنی سازمان میتواند تا پنج سال بعد یقه شرکت را بابت آن سال بگیرد!
نحوه ابلاغ: با الکترونیکی شدن ابلاغیهها (ابلاغ الکترونیک در کارپوشه)، تاریخ رؤیت یا مهلتهای قانونی ابلاغ، محاسبات زمانی را تغییر میدهد.
توصیه مهم: هرگز باتکیهبر تصورات کلی درباره «مهلت یکساله»، اسناد و مدارک خود را بایگانی راکد نکنید. پروندههای مالیاتی نیازمند پیگیری مستمر و تحلیل دقیق تاریخهای ابلاغ هستند. در ضمن، اگر به برگ تشخیص صادرشده اعتراضی دارید، معمولاً فقط 30 روز از تاریخ ابلاغ فرصت دارید تا اعتراض کتبی خود را ثبت کنید؛ یک روز تأخیر، بدهی شما را قطعی میکند.
تکالیف دورهای، وضعیتهای خاص و خط قرمز مسئولیت مدیران
تا اینجا متوجه شدیم که مالیات شرکتها چگونه محاسبه میشود و هزینهها چه نقشی دارند. اما مسیر مالیاتی یک شرکت، توقفگاههای اجباری دیگری هم دارد که نادیدهگرفتنشان تبعات سنگینی به همراه خواهد داشت.
اظهارنامه عملکرد و مالیاتهای تکلیفی
سرنوشت مالیاتی یک سال شرکت شما در اظهارنامه عملکرد رقم میخورد. اشخاص حقوقی مکلفاند اظهارنامه، ترازنامه، حساب سود و زیان و اطلاعات هویتی شرکا و سهامداران را حداکثر تا چهار ماه پس از پایان سال مالی به سازمان امور مالیاتی تسلیم کنند. (توجه داشته باشید که اگر سال مالی شرکت شما با سال شمسی منطبق نیست، این مهلت چهارماهه دقیقاً از پایان سال مالی خود شرکت محاسبه میشود).
علاوه بر مالیات بر عملکرد، شما بهعنوان یک شخص حقوقی وظیفه کسر و پرداخت مالیاتهای تکلیفی را هم بر عهده دارید:
- مالیات حقوق: ارسال ماهانه لیست حقوق پرسنل و پرداخت مالیات مکسور.
- مالیات اجاره: کسر مالیاتبردرآمد اجاره از مبلغ پرداختی به موجر (در شرایط مقرر قانونی) و واریز آن به حساب سازمان.
- مالیات بر ارزش افزوده: دریافت، ثبت و پرداخت دورهای ارزش افزوده بر اساس قوانین جاری.
نکته حقوقی: جرایم سامانه مودیان، عدم صدور صورتحساب الکترونیکی، خطاهای دفاتر قانونی و مالیاتهای تکلیفی یک نرخ ثابت و مشخص برای همه موارد ندارند؛ بلکه این جرایم مستقیماً براساس نوع تخلف و مقررات اجرایی همان سال تعیین و مطالبه میشوند.
3 اشتباه مرگبار در وضعیتهای خاص
قوانین مالیاتی با شنیدهها و تصورات بازار کار نمیکنند. بسیاری از مدیران در سه وضعیت زیر، با پیشفرضهای اشتباه خود را گرفتار جریمه میکنند:
1. شرکت تازهتأسیس و غیرفعال: عبارت «ما که هنوز کاری نکردهایم» در ادبیات مالیاتی جایگاهی ندارد. شرکت تازهتأسیس، حتی اگر کاملاً غیرفعال باشد، باید وضعیت خود را کتباً اعلام کرده و اظهارنامههای مربوطه (حتی با اعداد صفر) را در مواعد مقرر ارسال کند. عدم فعالیت، شما را از انجام تکالیف معاف نمیکند.
2. توهم معافیت در شرکتهای دانشبنیان: برچسب «دانشبنیان» به معنای معافیت مطلق تمام درآمدهای شرکت نیست. این مجموعهها فقط و فقط نسبت به درآمدهای واجد شرایط (فروش محصولات یا خدمات تأییدشده) میتوانند از معافیت یا نرخ صفر مالیاتی استفاده کنند. سایر درآمدهای شرکت کاملاً مشمول مالیات است. در صورت احراز شرایط قانونی، ممکن است نسبت به درآمدهای واجد شرایط از معافیت یا نرخ صفر مالیاتی برخوردار شوند. این امتیاز معمولاً به تمام درآمد شرکت تسری پیدا نمیکند.
برای استفاده صحیح از این مشوقها باید، درآمد فعالیت دانشبنیان از سایر درآمدها تفکیک شود؛ حسابها و اسناد فعالیتهای مشمول و غیرمشمول جداگانه نگهداری شود؛ اظهارنامه در مهلت قانونی ارسال شود؛ دفاتر و اسناد بهصورت کامل ارائه شود؛ جوز و تأییدیه دانشبنیان در دوره مربوط معتبر باشد.
درآمدهای غیرمرتبط با فعالیت تأییدشده، معمولاً مشمول مقررات عمومی مالیات خواهد بود. مطابق ماده 146 مکرر، برخورداری از بسیاری از معافیتها و نرخهای صفر، به تسلیم اظهارنامه، دفاتر و اسناد و مدارک در موعد مقرر وابسته است. متن قانون در این منبع قابل بررسی است.
3. شرکتهای در حال انحلال: ثبت انحلال در اداره ثبت شرکتها، پایان کار نیست. تکالیف مالیاتی تا زمان تسویهحساب نهایی پابرجا هستند و مدیران تصفیه مسئولیت کامل رسیدگی به امور مالیاتی دوره تصفیه را بر عهده دارند. مدیر یا مدیران تصفیه مسئول انجام اقدامات لازم برای تصفیه شرکت هستند، از جمله تهیه صورت داراییها و بدهیها، تعیین تکلیف قراردادها، وصول مطالبات، پرداخت بدهیهای قطعی، انجام تکالیف مالیاتی دوره تصفیه، تهیه اظهارنامه مربوط به انحلال، خودداری از تقسیم دارایی پیش از تعیین تکلیف بدهیهای قانونی.
مالیات مربوط به انحلال و انتقال داراییها باید بر اساس مقررات خاص، از جمله مواد مربوط به انحلال اشخاص حقوقی، نوع دارایی و نحوه انتقال بررسی شود؛ بنابراین، نمیتوان بهصورت کلی گفت مالیات انحلال همیشه برابر 25 درصد ارزش خالص داراییها است.
مسئولیت مدیران: چه کسی واقعاً بدهکار است؟
یکی از رایجترین نگرانیهای حقوقی این است که: «آیا با بدهی مالیاتی شرکت، تمام اعضای هیئتمدیره ممنوعالخروج میشوند؟» بیان کلی «مسئولیت تضامنی تمام اعضای هیئتمدیره در هر شرایطی» کاملاً اشتباه است. طبق ماده 198 قانون مالیاتهای مستقیم، مسئولیت مدیران به چند فاکتور کلیدی گرهخورده است و سازمان امور مالیاتی برای مطالبه بدهی باید موارد زیر را بررسی کند:
دوره مدیریت فرد (آیا در زمان ایجاد بدهی مدیر بوده است؟)
- تاریخ ایجاد و زمان قطعیشدن بدهی مالیاتی.
- سمت فرد در هیئتمدیره و داشتن یا نداشتنِ حق امضا.
- نحوه ابلاغ اوراق مالیاتی به شخص.
بنابراین، بار حقوقی و مالیاتی صرفاً بر دوش کسانی است که در زمان ایجاد بدهی قطعی، باتوجهبه سمت، حق امضا و ضوابط ابلاغ، مسئولیت قانونی داشتهاند.
جرایم مالیاتی، حسابرسی و نحوه دفاع از حقوق شرکت
جرایم مالیاتی اشخاص حقوقی؛ تبعات سنگین عدم انجام تکالیف
قوانین مالیاتی با کسی تعارف ندارند و اشتباه در انجام تکالیف، هزینههای سنگینی برای شرکت به همراه دارد. مهمترین جرایم مالیاتی که مدیران باید از آنها آگاه باشند عبارتاند از:
جریمه عدم تسلیم اظهارنامه: طبق ماده 192 قانون مالیاتهای مستقیم، ارسالنکردن اظهارنامه در مهلت قانونی، جریمهای معادل 30% مالیات متعلقه به همراه دارد. این جریمه غیر قابل بخشودگی است؛ بنابراین حتی در صورت عدم فعالیت و صفر بودن مالیات، ارسال اظهارنامه الزامی است.
جریمه کتمان درآمد: پنهانکردن فروش، علاوه بر دریافت اصل مالیات، جریمه کتمان درآمد را در پی دارد. سازمان امور مالیاتی از طریق تقاطعگیری اطلاعات بانکی، صورتحسابهای الکترونیکی و اظهارنامههای ارزش افزوده، بهراحتی مغایرتها را کشف میکند.
جرایم دفاتر و اسناد قانونی: پلمب نکردن دفاتر در زمان مقرر، ثبت ناقص رویدادها یا مخدوش بودن آنها، شرکت را مشمول جرایم ماده 196 میکند.
جرایم مالیاتهای تکلیفی: کوتاهی در کسر و پرداخت مالیات حقوق پرسنل یا مالیات اجاره، باعث مطالبه اصل مالیات به همراه جریمه و خسارتهای قانونی میشود.
جرایم سامانه مؤدیان: عدم صدور صورتحساب الکترونیکی یا رعایتنکردن الزامات این سامانه، مشمول جرایم قانون پایانههای فروشگاهی است.
مهلت قانونی رسیدگی مالیاتی (ماده 156 و 157)
باور عمومی مبنی بر اینکه «سازمان مالیاتی فقط یک سال برای رسیدگی فرصت دارد» کاملاً دقیق نیست. بر اساس ماده 156، ممیز مالیاتی در شرایط عادی یک سال از پایان مهلت تسلیم اظهارنامه برای صدور برگ تشخیص زمان دارد. اما در صورت عدم تسلیم اظهارنامه، مقررات مرور زمان (ماده 157) حاکم میشود که قواعد متفاوتی دارد. مبدأ محاسبه این زمان به نوع اظهارنامه، سال عملکرد و نحوه تسلیم آن وابسته است.
مراحل و نحوه اعتراض به برگ تشخیص مالیاتی
پس از ابلاغ برگ تشخیص، شرکتها معمولاً 30 روز فرصت دارند تا به آن اعتراض کنند. لایحه اعتراض باید کاملاً مستدل و مبتنی بر اسناد قانونی باشد. دلایلی مانند اشتباه ممیز در محاسبه، رد هزینههای مستند، اشتباه در انتساب گردش بانکی، بیتوجهی به معافیتها یا نقص در روند ابلاغ، بهترین دفاعیات در مراجع حل اختلاف مالیاتی محسوب میشوند.
تفاوت گردش حساب بانکی و درآمد مشمول مالیات
گردش حساب بانکی بههیچوجه معادل درآمد مشمول مالیات نیست. مبالغی مانند دریافت وام، آورده شرکا، انتقال وجه بین حسابهای شرکت، ودیعه و برگشت وجه، درآمد محسوب نمیشوند.
نکته کلیدی: اثبات ماهیت این واریزیها بر عهده شرکت است. در صورت عدم ارائه اسناد معتبر، قراردادها و ثبتهای حسابداری، ریسک انتساب این ورودیها بهعنوان درآمد کتمان شده بسیار بالا خواهد بود.
چکلیست سالانه مالیاتی ویژه مدیران و حسابداران
برای کنترل ریسکهای مالیاتی، رعایت این چکلیست در هر سال مالی ضروری است:
- تشکیل و بروز رسانی پرونده مالیاتی
- پرداخت حق تمبر سرمایه
- پلمب دفاتر قانونی پیش از شروع سال مالی جدید
- ثبت منظم اسناد حسابداری و کنترل حسابهای بانکی
- تهیه مستندات و قراردادهای معتبر برای تمامی هزینهها
- بررسی مشمولیت سامانه مؤدیان و کنترل صورتحسابها
- ارسال ماهانه فهرست مالیات حقوق پرسنل
- کنترل تکالیف مالیات اجاره و ارزش افزوده
- ارسال اظهارنامه عملکرد در مهلت قانونی
- نگهداری اسناد مالی در دوره قانونی الزام شده
- بررسی مستمر کارپوشه مالیاتی برای رویت اوراق ابلاغشده
- اقدام بهموقع برای اعتراض به اوراق تشخیص در مهلت قانونی
موفقیت مالیاتی، نتیجه نظم و تسلط بر قوانین
مالیات شرکتها صرفاً یک درصدگیری ساده از سود حسابداری نیست. رسیدن به رقم نهایی درآمد مشمول مالیات، نیازمند عبور از فیلترهای قانونی مختلفی است؛ از بررسی دقیق دفاتر و اسناد گرفته تا احراز شرایط هزینههای قابلقبول، اعمال درآمدهای معاف، کسر زیان سنواتی و رعایت مقررات خاص هر حوزه کسبوکار.
با وجود اینکه نرخ عمومی اشخاص حقوقی روی عدد 25%25\%25% ثابت است، وظایف یک شرکت بسیار فراتر از پرداخت همین یک رقم تعریف میشود. تشکیل پرونده مالیاتی، پرداخت حق تمبر، پلمب پیش از موعد دفاتر قانونی، ارسال اظهارنامهها، اجرای الزامات سامانه مؤدیان و انجام دقیق تکالیف دورهای مانند مالیات حقوق، مالیات اجاره، ارزش افزوده و بایگانی اسناد، همگی قطعات یک پازل بزرگتر به نام تکالیف قانونی شرکت هستند.
شرکتی در برابر سازمان امور مالیاتی دست برتر را دارد که این وظایف را در زمان طلایی خود انجام دهد. وقتی میان دفاتر قانونی، اظهارنامه عملکرد، گردش حسابهای بانکی، سامانههای مالیاتی و قراردادهای رسمی یکپارچگی و همخوانی وجود داشته باشد، دفاع از حقوق شرکت در زمان رسیدگی به یک چالش فرساینده تبدیل نمیشود؛ بلکه روندی کاملاً شفاف، مستدل و قابلاتکا خواهد بود.
سؤالات متداول
1. شرکت ما تازه ثبت شده و هنوز هیچ فعالیتی ندارد. آیا باز هم باید تکالیف مالیاتی را انجام دهیم؟
بله. ثبت شرکت بهتنهایی شما را مشمول پرداخت مالیات نمیکند، اما انجام تکالیف مالیاتی از همان روز اول الزامی است. حتی در صورت عدم فعالیت، باید هر سال دفاتر قانونی خود را پلمب کرده و اظهارنامه با اعداد صفر (عدم فعالیت) به سازمان امور مالیاتی تسلیم کنید. نادیدهگرفتن این موارد، شرکت را مشمول جرایم غیرقابلبخشش میکند.
2. آیا گردش حساب بالای شرکت به طور مستقیم باعث افزایش مالیات میشود؟
گردش حساب بانکی بهتنهایی معیار محاسبه مالیات نیست؛ مبنای مالیات همان سود یا درآمد مشمول مالیات است. اما شما وظیفه دارید ماهیت تمام ورودیهای حساب بانکی شرکت را با اسناد معتبر حسابداری ثابت کنید. اگر نتوانید مستندات موجهی برای واریزیها ارائه دهید، سازمان امور مالیاتی آنها را بهعنوان درآمد کتمان شده شناسایی کرده و مالیات و جریمه مطالبه میکند.
3. در صورت بدهکار شدن شرکت، آیا تمام اعضای هیئتمدیره مسئول پرداخت و ممنوعالخروج هستند؟
خیر، این یک باور اشتباه است. طبق ماده 198 قانون مالیاتهای مستقیم، مسئولیت تضامنی مدیران به عواملی مثل زمان ایجاد و قطعیشدن بدهی، سمت فرد در هیئتمدیره و داشتن یا نداشتن حق امضا بستگی دارد. تنها کسانی مسئولیت دارند که در زمان قطعیشدن بدهی، باتوجهبه ضوابط قانونی عهدهدار مسئولیت بودهاند.
4. آیا شرکتهای دانشبنیان به طور کامل از پرداخت مالیات معاف هستند؟
معافیت مالیاتی شرکتهای دانشبنیان مطلق نیست. این مجموعهها فقط برای آن بخش از درآمدهایی که مستقیماً ناشی از فروش محصولات یا خدمات تأییدشده دانشبنیان باشد، مشمول معافیت یا نرخ صفر مالیاتی میشوند. سایر درآمدهای تجاری آنها کاملاً مشمول مالیات است. تفکیک دقیق این درآمدها و دفاع از آنها در زمان رسیدگی، ظرافتهای خاصی دارد؛ برای بررسی شرایط اختصاصی شرکت خود و جلوگیری از ردشدن معافیتها، میتوانید با مشاورین مجموعه دانا محاسب تماس بگیرید.
